วันนี้เป็นวันจันทร์ที่อากาศดีอีกวันนึง เมื่อคืนนั่งอ่านไดอารี่ ใน Exteen
จนถึงตี 3 เลย โห อึดมากๆ เหตุที่นั่งนานก็ไม่ใช่อะไรหรอก นั่นก็เพราะว่า
ต้องนั่งปั่นงานที่คั่งค้างเอาไว้ให้เสร็จ แต่แล้วก็ไม่เสร็จจนได้ อิๆ เพราะมัวแต่
นั่งอ่านไดอารี่ ของสมาชิกนั่นเอง

ตื่นขึ้นมาตอน 6 โมง รู้สึก ปวดๆ ตา คงเพราะเมื่อคืน นั่งหน้าจอนานเกินไป
อีกแล้วแต่ก็พยายามลุกจากเตียงให้ได้ แม่โทรมาปลุก มาถามว่าตื่นยัง เราก็เลย
ลุกขึ้นไปอาบน้ำเสร็จก็ขับรถ ไปทำงาน วันนี้มีความสุขจังแฮะ คงเพราะอากาศสดชื่น
ได้ฟังเพลงเพราะขณะขับรถ ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบแฮะ

สมองแล่น สุดๆ เหมือนรถที่ขับด้วยความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ของผมเลยไปเรื่อยๆ แต่เพลินนะเนี่ย ดูบรรยากาศรอบตัว ที่มีแต่คนขับรถเต็มไปหมด
บนทางด่วนเหมือนการแข่งรถเลย ที่มีคนแข่งหลายคน แต่จุดหมาย คงไม่ใช่เพื่อ
ชนะกันหรอกแต่จุดหมายก็คือไปให้ถึง ที่ทำงานให้ทันนั่นเอง

ถึงที่ทำงานที่ตึกซอร์แวร์พาร์คแล้ว ก็เลยมานั่นเขียนบล็อค นึกอยากเขียน
ขึ้นมาซะงั้น ไม่รู้ว่าอะไรบางทีก็ขี้เกียจเขียน แต่วันนี้กลับ ขยัน แหง่วๆ

ด้วยเหตุว่า วันนี้เป็นวันจันทร์หละมั้ง ที่ทำให้ งานดูเรื่อยๆ องศาความร้อน
คงจะเริ่มคุกกรุ่น กลางสัปดาห์ แล้วเย็นลงในวันศุกร์อย่างแน่นอน อิๆๆ เป็นเหมือน
วัฏจักรอย่างนี้ทุกสัปดาห์เลยจริงๆ

วันนี้เขียนไดอารี่สองเวลา ก็คือตอนเช้า แล้วก็มาเขียนตอนจบ ตอนเย็น
วันนี้ไอ้เราเอง ต้องรีบนั่งแท๊กซี่ ไปที่ท่าพระจันทร์ เพื่อไปตัดชุดครุย และเช่าเสื้อ
ใกล้รับปริญญาแล้วหละ พฤศจิกายนนี้ อีกสองเดือนเท่านั้น

ระหว่างนั่งรถกลับ ก็นึกถึงคำพูดคำหนึ่ง ที่เราเคยบอกคุยกับเพื่อนๆ พี่ๆ
ที่บริษัทว่า "พี่เชื่อป่าว ว่าโอกาสที่เราจะได้เจอใครซักคนหนะไม่ง่ายหรอก พี่ลอง
นึกดูดิ ว่าตึกเรานะ มีกี่ชั้น แล้วแต่ละชั้นมีกี่คนเราเคยเจอคนแต่ละชั้นปะ ก็ไม่เคย
แล้วเคยเจอทุกคนปะ ก็ไม่อีกนั่นแหละเพราะแค่เราคลาดกันแป๊ปเดียวแค่เรา
เผลอมอง ต้นหญ้า เผลอมองท้องฟ้า คนที่เรารออยู่ก็อาจจะเดินผ่านไปโดยที่
เราอาจไม่ทันได้เห็นเขา หรือเขาก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นเราเลย เพียงเพราะ
เรามักกินข้าวตอนบ่ายโมง และเขาจะกินข้าวตอนเที่ยง"

สิ่งเหล่านี้ เป็นข้อเตือนใจสำหรับคนที่เจอคนที่ใช่แล้วว่า จงรักษามันไว้
ให้ดีที่สุด เพราะรู้ป่าว ว่ากว่าที่คุณจะเจอเขา มันยากซักเท่าไหร่ ส่วนผมนะเหรอ
ก็คงจะพยายามเปลี่ยนเวลากินข้าวเปลี่ยนเวลาตื่นนอนเผื่อผมจะได้เจอ
เหมือนกับใครๆ เขาซักทีนะไอ้ป๊อป

เพลง : หากันจนเจอ
ศิลปิน : กบ ทรงสิทธิ์ และ กบ เสาวนิตย์ (Mars&Venus)
อัลบั้ม : Mars&Venus

สิ่งที่ฉันหวังสิ่งที่ฉันคอย อาจดูเหมือนเลื่อนลอยเกือบจะฝันไป
มองหาคนคนหนึ่งที่ไม่รู้เป็นใคร และไม่รู้เมื่อไหร่จะพบคนผู้นั้น
ส่วนชีวิตฉันบอกเลยว่ามี เจอะคนที่แสนดีอยู่ทุกๆ วัน
เพียงแค่ไม่มีใครที่จะฝันตรงกัน แต่ว่าฉันมั่นใจจะพบในไม่ช้า

*อาจบางทีในเมืองกว้างใหญ่ หมอกและควันช่วยกันพรางตา
มีขอบรั้วขอบกำแพงสร้างมา ตึกระฟ้าคอยบังเราอยู่
แต่เราก็หากันจนเจอ มันนานแค่ไหนที่คอยเธอมา
รู้สึกไหมว่าชีวิตคุ้มค่า เมื่อมีใครสักคนข้างกาย
เกิดมาเพื่อหาใครคนหนึ่ง เป็นคนที่ฟ้าสร้างมาตรงใจ
เราต่างรู้โลกมันแสนกว้างใหญ่
แต่มันคงไม่ยากเกินไป...ที่ฉันจะพบเธอ

อาจมีสักครั้ง...ที่เราสองคน ผ่านทางที่วกวน อยู่ใกล้ๆ กัน
ใบไม้เพียงใบหนึ่งหล่นตอนที่เดินผ่าน
ฉันคงจะมองมันเมื่อเธอเดินผ่านมา

(ซ้ำ *)